Jeśli nie widzisz menu powyżej:
pobierz wtyczkę flash

Strona testowana w przeglądarkach:

Netscape 6.1-7.0
Internet Explorer 5.0-6.0
Opera 7.0

1 [2] 3

Eusphyra blochii

Budowa ciała

Głowa duża i bardzo szeroka, uformowana na kształt skrzydła, osiąga szerokość równą niemal połowy długości ciała. Przeznaczenie takiego kształtu głowy nie jest znane, być może ułatwia manewrowanie lub zwiększa powierzchnię na której znajdują się jakieś narządy zmysłów. Duże nozdrza. Początek pierwszej płetwy grzbietowej znajduje się mniej więcej w połowie płetw piersiowych. Barwa ciała jasno brązowa, spód ciała biały. Osiąga wielkość ciała około 150 cm (186 cm wg fishbase.org), przeciętnie 120 - 140 cm.

Występowanie

Zachodnia część Oceanu Indyjskiego: Pakistan, Indie, Sri Lanka, Bangladesz, Birma, Malezja, Tajlandia, zachodni Pacyfik: Filipiny, Indonesia, Australia.

Środowisko życia i zachowanie

Mało poznany gatunek, żyje w płytkich wodach, w okolicach wysp, odwiedza estuaria.

Odżywianie

Odżywia się małymi rybami i bezkręgowcami (skorupiakami i głowonogi).

Rozmnażanie i rozwój

Żyworodny, rodzi 6 do 11 młodych, okres ciąży wynosi około 8 miesięcy.

Rysunki i fotografie

Sphyrna corona

Budowa ciała

Niewielki rekin, osiąga wielkość ok. 1 m., przeciętnie 60 - 70cm, prawdopodobnie najmniejszy ze wszystkich "młotów". Głowa umiarkowanie szeroka, o kształcie młota, patrząc z góry wygięta łukowato. Pierwsza płetwa grzbietowa umiejscowiona jest tuż za płetwami piersiowymi i swym końcem sięga do płetw brzusznych. Druga płetwa grzbietowa jest mniejsza niż pierwsza i umieszczona jest na wysokości płetw odbytowych. Ubarwienie ciała szare, brzuch jasny.

Występowanie

Wschodni Pacyfik: Zatoka Kalifornijska, wybrzeże Południowego Meksyku do wybrzeża Peru, klimat tropikalny. Rzadki gatunek.

Środowisko życia i zachowanie

Gatunek mało poznany, denny, żyje w granicach szelfu* kontynentalnego.

Odżywianie

Nie wiadomo jak się odżywia.

Rozmnażanie i rozwój

Żyworodny. Prawdopodobnie rodzi dwa młode, o wielkości około 25 cm. Samce osiągają dojrzałość płciową przy wielkości 65 cm, samice nie wiadomo.

Rysunki i fotografie

Na razie brak :(

Sphyrna couardi

Budowa ciała

Dość szeroka głowa, przód głowy ma kształt łuku z małym wcięciem na środku. Pierwsza płetwa grzbietowa umieszczona mniej więcej na wysokości środka płetw piersiowych, druga płetwa grzbietowa mała, wydłużona, niemal sięgająca płetwy ogonowej. Kolor skóry szaro-niebieski do szaro-brązowego. Osiąga długość ciała około 200 - 250 cm, maksymalnie 300.

Występowanie

Wybrzeże wschodniego Atlantyku: od Senegalu po Kongo.

Środowisko życia

Mało poznany gatunek. Wygląda na to, że żyje w wodach przybrzeżnych.

Odżywianie

Ryby i głowonogi.

Rozmnażanie i rozwój

Żyworodny. W miocie rodzi się 24 do 28 młodych. Rozmiar przy urodzeniu około 30 cm. Samce osiągają dojrzałość przy wielkości 150 - 180 cm, samice przy 230 - 250 cm długości.

Rysunki i fotografie

Na razie brak :(

Sphyrna lewini

Budowa ciała

Duży rekin. Przednia część głowy ma brzeg łukowatym kształcie, z wcięciem po środku. Pierwsza płetwa grzbietowa, zaczyna się na wysokości końca płetw piersiowych. Końcówka drugiej płetwy grzbietowej jest wydłużona i sięga niemal płetwy ogonowej. Ubarwienie ciała: oliwkowe, brązowe, jasno brązowe. Spodnia część ciała jasna. Końcówki płetw u młodych osobników są ciemniej ubarwione. Sphyrna lewini przeważnie osiąga długość ciała pomiędzy 250 - 300 cm, maksymalnie 370 - 420 cm. Zęby o średniej wielkości. W górnej szczęce są większe i skierowane w stronę brzegów pyska. Taka budowa zapewnia zdolność chwytania i połykania zdobyczy w całości, jednak w razie potrzeby dolna szczęka służy do przytrzymywania zdobyczy, podczas gdy górna do jej rozcinania.

Występowanie

Występuje niemal we wszystkich ciepłych i tropikalnych rejonach mórz i oceanów. Zachodni Atlantyk: New Jersey do Brazylii, Zatoka Meksykańska, Karaiby i wyspy Bahama. Wschodni Atlantyk: od Senegalu do Zairu. Wschodni Pacyfik: Południowa Afryka do Morza Czerwonego, Pakistan, Indie, Malediwy, Tajlandia. Zachodni Pacyfik: Indonezja, Chiny, Japonia, Australia, Nowa Kaledonia. Środkowy Pacyfik: Hawaje, Tahiti. Wschodni Pacyfik: od południowej Kalifornii do Ekwadoru. Występuje także na Morzu Śródziemnym.

Środowisko życia i zachowanie

Występuje w wodach przybrzeżnych, czasem bardzo płytkich - estuariach, ujściach rzek. Zajmuje głębokości od powierzchni do około 275 m. Preferuje wody ciepłe i tropikalne.
Młode osobniki przebywają w płytkich wodach przybrzeżnych by uniknąć ataku drapieżników. W niektórych rejonach roku i miejscach, w pewnych okresach swojego życia rekiny te formują wielkie kolonie, w których mogą się znajdować setki osobników. Niektóre z tych kolonii migrują w kierunku biegunów w trakcie lata, inne pozostają na miejscu. Są również osobniki żyjące samotnie. Obserwowano także grupy samic wędrujące w pewnych stadiach rozwoju seksualnego. Przyczyny formowania kolonii nie są znane, być może jest to związane z odżywianiem bądź rozmnażaniem. Niektóre badania sugerują, że może chodzi o zapewnienie w ten sposób bezpieczeństwa, jednak zwierzęta te nie mają w środowisku naturalnym praktycznie żadnych wrogów (z wyjątkiem okresu młodości).
Kolonie formowane są w ciągu dnia i składają się w głównej mierze z młodocianych samic, które wykazują zachowania społeczne. Badania w rejonie Morza Corteza wykazały, że rekiny te używają około 9 sygnałów służących demonstrowaniu swojej pozycji społecznej. Nocą kolonie się rozpadają i rekiny indywidualnie wyruszają na poszukiwanie pożywienia. Być może realizują one taktykę polegającą na krążeniu w stosunkowo bezpiecznym miejscu, blisko źródeł pożywienia. Niektórzy badacze sądzą, że formowanie kolonii to wstęp do godów, jednak kolonie w Morzu Corteza składają się z młodocianych samic. Czasem zdarza się, że rekiny wysyłają tajemnicze "błyski" w koloniach - światło odbija się od ich łusek. Nie wiadomo, czy błyski te są wysyłane świadomie (czy są częścią systemu komunikacji itp.) czy zupełnie przypadkowo. Podobnie jak inne rekiny również Sphyrna lewini jest bardziej aktywny nocą niż w ciągu dnia. Osobniki tego gatunku lubią przebywać w rejonach podmorskich gór, bądź stokach sięgających od powierzchni głęboko w dół. Ostatnie badania sugerują, że rekiny te używają w trakcie swych wędrówek "kompasu" magnetycznego.

Odżywianie

Odżywiają się rybami (śledzie, makrele, sardynki), bezkręgowcami (głowonogi), małymi rekinami, same padają ofiarą żarłacza białego i orek.

Rozmnażanie i rozwój

Gatunek żyworodny. Występuje u nich zapłodnienie wewnętrzne, samce posiadają parzyste narządy kopulacyjne (pterygopodia - podobnie jak u innych spodoustych). Zaloty polegają na ganianiu się i wspólnym pływaniu, następnie samiec chwyta w zęby płetwę piersiową samicy i wygina swoje ciało w łuk, oplatając ją. Ciąża trwa 9-10 (12 według innych źródeł) miesięcy. Zarodki przez większy okres ciąży odżywiają się substancjami zgromadzonymi w żółtku, pod koniec ciąży wykształca się specjalny organ, dzięki któremu to matka jest dostarczycielem substancji odżywczych. Samica rodzi w zależności od wielkości 15 do 30 młodych. "Młot" u młodych jest bardzo miękki i elastyczny by ułatwić poród. Młode rosną stosunkowo wolno w porównaniu do innych gatunków rekinów. Samice rodzą w bardzo płytkich wodach, młode mają 40 do 55 cm długości. Po porodzie musi upłynąć około rok czasu zanim samica ponownie będzie zdolna do rozrodu (musi zregenerować zasoby energii). Samce dojrzałość osiągają przy 140 - 160 cm długości, samice przy około 200 cm. Uważa się, że rekiny tego gatunku żyją około 25 lat.

Rysunki i fotografie


*SZELF (szelf kontynentalny), płytka strefa dna wzdłuż brzegu kontynentu (do 200 m głębokości), oddzielona wyraźnym załamaniem od silniej nachylonego skłonu kontynentalnego.