Jeśli nie widzisz menu powyżej:
pobierz wtyczkę flash

Strona testowana w przeglądarkach:

Netscape 6.1-7.0
Internet Explorer 5.0-6.0
Opera 7.0

Wbrew temu, co się powszechnie sądzi rekiny rzadko pływają z wystawioną na powierzchnię płetwą grzbietową. Dzieje się tak na przykład wtedy, gdy mogą zostać przywabione przynętą rozprowadzoną w górnych warstwach wody i wtedy, badając teren rekin może pływać z wystawioną płetwą grzbietową. Czasem odwiedzają rejony płytkich, przybrzeżnych wód, gdzie woda ledwo przykrywa ich grzbiet i w rezultacie ich płetwa grzbietowa znajduje się ponad powierzchnią. Wiele gatunków rekinów traktuje płycizny przybrzeżne jako swoisty żłobek. Wody te oferują dużo jedzenia i zapewniają bezpieczeństwo dla młodych. Nie jest również niczym niezwykłym, że duże gatunki rekinów (np. żarłacz tygrysi), zapuszczają się pogoni za ławicami ryb, bądź żółwiami morskimi na bardzo płytkie wody przybrzeżne, tak, że nieraz ponad powierzchnią widać ich cały grzbiet. Co więcej, rekiny z gatunku Hemiscyllium ocellatum potrafią… całkowicie wyjść z wody! Ich płetwy piersiowe oraz brzuszne mają specjalną budowę, dzięki czemu potrafią one poruszać się poza środowiskiem wodnym. Oczywiście poruszają się w ten sposób bardzo niezdarnie, ale wystarczająco sprawnie by przemieszczać się pomiędzy małymi oczkami wodnymi, utworzonymi w trakcie odpływu oceanu. Powodem, dla którego rekiny niechętnie przebywają w górnych partiach wody może być promieniowanie ultrafioletowe (przenika ono około metra w głąb wody). Zaobserwowano jak rekiny z gatunku Ginglymostoma cirratum zmieniały ubarwienie podczas pobytu w płytkich, przybrzeżnych wodach Kalifornii z czerwonawej lub jasnobrązowej na ciemnobrązową. Być może, podobnie jak u ludzi, nadmiar słońca może wywoływać opaleniznę i w związku z tym długotrwałe przebywanie przy powierzchni i wystawianie płetwy grzbietowej na działanie słońca nie było by zbyt zdrowe.

Na podstawie: Why Do Sharks Expose Their Dorsal Fins Above the Surface?, R. Aidan Martin.